Tókst í annarri tilraun

Það var bara spurning um tíma hvenær myndin um græna jötuninn yrði tekin fyrir aftur og gerð aftur eins og ofurhetjumyndum sæmir. Þessa dagana sést lítið annað í kvikmyndahúsum en ofurhetjumyndir og er þessi mynd langt frá því að liggja á botninum.

Þegar ég heyrði fyrst að Edward Norton hafi tekið að sér að leika hetjuna Bruce Banner brá mér heldur betur, ekki í þeim skilningi að hann ætti eða gæti jafnvel ekki leikið hlutverkið, frekar af því að ég gat engan veginn ímyndað mér Norton sem 700 kílógramma vöðvabúnt sem stekkur á milli húsþaka og gleypir skriðdreka.

Þegar rammar úr kvikmyndinni fóru svo að streyma á netið fór ég nú að sannfærast og skellti mér að lokum á hana í bíó.

Myndin hefst í Brasilíu þar sem Bruce Banner er í felum fyrir einhverju sem henti hann í fortíðinni.

Eitt það helsta sem virkaði á mig í gegnum myndina var það hversu eðlilegur Bruce Banner var, ósköp venjulegur maður sem virtist á tíma vera meira segja pínu viðkvæmur, hann bar það engan veginn með sér að inní honum dveldi einhverskonar ófreskja, síður en svo.

Leikur Liv Tyler sem Betty Ross var mjög öruggur en einlægur, og samspil hennar og Nortons var ansi kröftugt. Aftur á móti fannst mér tengingin á milli Betty og pabba hennar, General Thunderbolt (William Hurt), aldrei nógu góð. Samband þeirra var einum of veruleikafirrt til að vera trúverðugt.

Tim Roth sem lék Emil Blonsky fór á kostum og var, líkt og Bruce, ekki þessi gæi sem þú heldur að kreisti saman herþyrlu.

Tölvubrellurnar voru yfir höfuð góðar en inn á milli leyndust skot sem greinilega fór minni tími í en önnur, en eyðilagði þó ekki andrúmsloft myndarinnar, sem getur gerst þegar átt er við söguþráð líkt og þennan í brelludeildinni.

Óneitanlega var maður með Hulk myndina síðan 2003 í hausnum um hríð en sá hugsanarháttur dó út því meira sem leið á myndina, en þær eru bara ekki líkar á neinn hátt.

Ég lít ekki á mig sem mikinn Hulk né Marvel aðdáanda en ég gekk mjög sáttur út, góð saga á ferð með topp leikurum þar sem allt gekk upp til að skila af sér sögunni um jötuninn eins og hún á að vera.